Cardiologisch onderzoek
- Het elektrocardiogram (ECG)
- Het echocardiogram
- De Holterregistratie
- Het inspanningsonderzoek
- Ajmaline provocatietest
Het elektrocardiogram (ECG)
Het elektrocardiogram is de registratie van de elektrische activiteit van de hartspier, in feite een uitwendige registratie van de elektrische spanningsverschillen die tijdens de samentrekking van de hartspier optreden.
Deze spanningsverschillen worden via de weefsels rond het hart voortgeleid naar de huid.
De elektrische activiteit van de hartspier wordt geregistreerd door middel van elektroden die op de huid van de borstkas zijn geplaatst en die door middel van draden aan een ‘schrijver’ zijn verbonden. De (meestal) 12 elektroden, worden aangebracht op verschillende plaatsen: in de directe omgeving van het hart op de borstkas, aan de armen en benen.
Het ECG heeft vooral betekenis bij een tweetal afwijkingen:
1) Stoornissen in het hartritme en in de prikkelgeleiding van het hart.
2) Stoornissen in de doorbloeding en dus in de zuurstofvoorziening van het hart.
Het maken van een ECG is volstrekt pijnloos en duurt slechts enkele minuten.
Het echocardiogram
Echocardiografie is een onderzoek van het hart door middel van ultrageluidsgolven. Ultrageluidsgolven zijn geluidsgolven met zeer hoge frequenties, die voor de mens niet hoorbaar zijn. Op de grensvlakken tussen stoffen met verschillende samenstellingen, bijvoorbeeld tussen bloed en de wand van het hart, wordt het ultrageluid voor een deel teruggekaatst. De teruggekaatste geluidsgolven worden opgevangen en op een beeldscherm worden dan de weefsels of stoffen weergegeven die het ultrageluid teruggekaatst hebben.
Alle grensvlekken die het ultrageluid terugkaatsen, worden zichtbaar op het beeldscherm, zodat een beeld wordt verkregen van de hartwanden, de hartkleppen en de bekleding van het hart. Dit is geen stilstaand beeld, want door het snel na elkaar uitzenden van steeds nieuwe ultrageluidsgolven kunnen ook de bewegingen van het hart en met name ook van de kleppen in beeld worden gebracht.
Het maken van een echocardiogram, is net als het maken van een ECG, pijnloos.
Het onderzoek duurt ongeveer 20 minuten.
De Holterregistratie
Een Holter-ECG is een 24-uurs ECG om tijdens in aanvallen optredende afwijkingen (ritmestoornissen, flauwvallen) een registratie van de elektrische hartwerking te verkrijgen.
De afleidingen worden net als bij het ECG (maar nu zijn het er ‘maar’ 4) op de borst geplakt en het ritme wordt opgenomen op een soort recorder.
De 24 uur kunnen verder in de thuissituatie worden doorlopen. Het is juist de bedoeling om tijdens normaal dagelijkse activiteiten een overzicht te krijgen van de activiteit van het hart.
Het inspanningsonderzoek
| Dit onderzoek bestaat uit ECG-registratie en bloeddrukmeting tijdens een steeds toenemende belasting van het hart door inspanning op een loopband of hometrainer. Het is een vermoeiend onderzoek, wat gemiddeld ongeveer een half uur zal duren. |
|
Ajmaline provocatietest
Dit onderzoek wordt verricht om na te gaan of er mogelijk sprake is van een Brugada syndroom. Het onderzoek wordt uitgevoerd door een cardioloog en een verpleegkundige en is bedoeld om eventuele, bij het Brugada syndroom, passende veranderingen op het ECG te laten zien en niet om eventuele hartritmestoornissen op te wekken.
Voorbereiding op het onderzoek
We adviseren om op de dag van het onderzoek vanaf 0.00 uur ’s nachts nuchter te blijven. U mag eventueel wel een beetje water of thee drinken op de ochtend van het onderzoek. Als u medicijnen gebruikt, overlegt u met uw cardioloog over het wel of niet innemen van de betreffende medicatie. Zorg dat u makkelijke kleding draagt waarmee u comfortabel in bed kunt liggen. Tijdens het onderzoek mag er desgewenst iemand met u mee. Vergeet uw ponskaartje en eventuele medicatie niet mee te nemen.
Het onderzoek
De verpleegkundige brengt een infuus in uw arm en neemt wat bloed af. Vervolgens wordt u aangesloten op een ECG-apparaat waarmee hartfilmpjes worden gemaakt. Het ECG-apparaat registreert gedurende het hele onderzoek uw hartritme en hartreacties. U krijgt via het infuus het medicijn Ajmaline toegediend. U kunt hierbij een warm gevoel in uw lichaam ervaren; ook kunt u een doof gevoel in de mond krijgen en/of het gevoel van een dikke tong of lippen; u kunt ook het gevoel krijgen alsof u in de broek heeft gesplast (dit gebeurt niet echt). Al deze gevoelens zijn een normale en ongevaarlijke reactie, die snel weg zakt. Ajmaline is een stof, die - indien u het Brugada syndroom heeft – veranderingen laat zien op het ECG. Als u reageert op het medicijn is dat te zien op het ECG. Registreert het ECG de afwijking niet, dan heeft u hoogstwaarschijnlijk geen Brugada syndroom. Het toedienen van de Ajmaline vindt overigens plaats onder bewaking van specialistische apparatuur en is veilig. De kans op eventuele ritmestoornissen is zeer klein.
Duur van het onderzoek
Het gehele onderzoek, inclusief het bespreken van de resultaten met de cardioloog duurt ongeveer twee uur, maar houdt u er rekening mee dat dit ook langer kan duren. Na de test wordt het infuus verwijderd. Wanneer de Ajmaline is uitgewerkt kunt u weer naar huis. Ajmaline is een snel werkende stof; een uur na toediening is het medicijn uitgewerkt. Indien u met eigen vervoer naar het ziekenhuis bent gekomen, mag u ook zelfstandig terug rijden.
De uitslag
De uitslag van de Ajmaline test wordt direct na het onderzoek met u besproken door de cardioloog.